Genç bir çift;yeni bir mahalledeki yeni evlerine taşınmışlar..

Sabah kahvaltı yaparlarken;komşulardan biride çamaşırlarını asıyormuş.Kadın kocasına: "Bak;çamaşırları yeterince temiz değil,ya çamaşır yıkamayı bilmiyor yada doğru deterjanı kullanmıyor" demiş.

Kocası karısının yüzüne bakmış,hiçbirşey söylemeden kahvaltısına devam etmiş..

Bu sözleri,tam bir ay boyunca;komşusunun her çamaşır astığını gördüğünde tekrarlamış kadın..

Geçen bir ayın sonunda;bir sabah,komşusunun çamaşırlarının tertemiz olduğunu gördüğünde çok şaşıran kadın,"bak" demiş kocasına.."Çamaşır yıkamayı öğrendi sonunda,kim uyardı yada öğretti çok merak ediyorum" deyince,

"Ben bugün biraz erken kalktım ve pencerelerimizi sildim karıcığım" diye cevap vermiş kocası...

Hayatta böyle değil midir? 

Başkalarını izlerken gördüklerimiz,baktığımız pencerenin ne kadar temiz olduğuna bağlıdır..Birini eleştirmeden ve hemen yargılamadan önce,zihin durumumuza bakmak ve "iyi" olanı görebilmektedir asıl erdem...