Hayatla,röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.

"Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?" diye sordu.

"Zamanın var mı?" diye sordum.

Gülümsedi ve "-Benim,sonsuza kadar zamanım var!" dedi.

İnsanlarla ilgili en çok neye şaşırıyorsun? diye sordum.

Hayat başladı anlatmaya:

"Çocukluktan sıkılıp;büyümek için acele ediyorlar,sonra yine çocuk olmanın özlemini duyuyorlar.Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar,sonra sağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar.Gelecekle ilgili endişelenmekten,şimdiyi unutuyorlar.Sonra da;ne şimdiyi,ne geleceği yaşayabiliyorlar."Deneyim iyi bir öğretmendir" diyorlar ama deneyimin faturasını ödemek istemiyorlar.Hayatlarını kazanmak için eğitim alıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar.Bu nedenle de, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar,hiç yaşamamış gibi ölüyorlar."

"İnsanların neleri öğrenmelerini istediğini?" sordum.

Hayat yanıtladı:

"Affetmenin,affederek öğrenilebileceğini öğrenmelerini isterdim.Başkalarıyla kendilerini kıyaslamamayı öğrenmelerini isterdim.İki insanın aynı şeye bakıp,farklı şeyleri görebileceğini öğrenmelerini isterdim.Zengin insanın en çok şeye sahip olan değil,en az şeye ihtiyaç duyan insan olduğunu öğrenmelerini isterdim.Bir sevecen yüreği derinden yaralamanın bir anda olduğunu,ama iyileştirmenin çok uzun sürdüğünü öğrenmelerini isterdim.Hayata pozitif bakmanın,yaşama sevincini bir kat daha artırdığını öğrenmelerini isterdim." 

"Başkalarını affetmek yeterli değil,kendini de affetmeyi öğren".

-Hayat benden ne istiyorsun?"dedim usulca..

Hayat yanıtladı :

"Senin kendin olmanı istiyorum,yoksa başkası olurdun.Sana bugün ihtiyacım olduğunu bil,yoksa bugün benimle olmazdın.Kendi eşsizliğini ve biricikliğini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı ve zenginim ve gerçekten tek değerli olanım.

Değerimi bil."