İki komşu ülkenin hükümdarları,birbirleriyle savaşmazlar ama her fırsatta birbirlerini rahatsız ederlerdi.Doğum günleri ve bayramlar da;ilginç armağanlar göndererek,karşısındakine zeka gösterisi yapma fırsatlarıydı.

Hükümdarlardan biri;günün birinde,ülkesinin en önemli heykeltraşını huzuruna çağırdı.İstediği;birer karış yüksekliğinde,altından,birbirinin tıpatıp aynısı "üç insan heykeli" yapmasıydı.Aralarında bir fark olacak ama bu farkı sadece ikisi bilecekti.

Heykeller hazırlandı ve doğum gününde,komşu ülke hükümdarına gönderildi.Heykellerin yanına birde mektup konmuştu.Şöyle diyordu, heykelleri yaptıran hükümdar:

"Doğum gününü,bu üç altın heykelle kutluyorum.Bu üç heykel,birbirinin tıpatıp aynısı gibi görünebilir ama içlerinden biri,diğer ikisinden çok daha değerlidir.O heykeli bulunca,bana haber ver."

Hediyeyi alan hükümdar,heykelleri önce tarttırdı.Üç altın heykel,gramına kadar eşitti.Ülkesinde sanattan anlayan her ne kadar insan varsa çağırttı ama hiç kimse heykeller arasında bir fark göremedi.

Günler geçti,tüm ülke bu fark bulunamadığı için hükümdarın sıkıntısını öğrenmişti.Sonunda;hükümdarın,fazla isyankar olduğu için zindana attırdığı bir genç,farkı bulabileceğini söyledi ve zindandan çıkartılarak hükümdarın yanına getirildi.

Genç,önce heykelleri iyice inceledi ve bir tel getirmelerini söyledi.

Teli birinci heykelciğin kulağından soktu ve tel heykelin ağzından çıktı.

İkinci heykelede aynı işlemi yaptı.Tel bu kez diğer kulaktan çıktı.

Üçüncü heykeldende,tel kulaktan girdi ama hiç bir yerden dışarı çıkmadı.Kalp hizzasında takılıyor ve başka bir yere kıpırdamıyordu.

Hükümdar;hediyeyi gönderen komşu hükümdara,şu cevabı yazdı:

"Kulağından gireni,ağzından çıkartan insan makbul değildir.

Bir kulağından giren öbür kulağından çıkıyorsa,o insanda makbul değildir.

En değerli insan:

Kulağından gireni,yüreğine gömen insandır."

Bu değerli hediyen için,çok teşekkür ederim.