Her zaman dediğim bir söz var ya,"Biz anneler,hepimizin hikayeleri farklı ama aynı içten duygularla seviyoruz bebeklerimizi"..Kocaman bir delikanlı yada güzel bir genç kız oldukları zamanda,sanırım hep "bebeğimiz" olarak kalacak ve büyüdüklerini gördüğümüz halde,yüreğimizde hiçbir zaman büyütemeyeceğiz onları..
İşte sevgili Ebru'da tüm bu içten annelik duygularıyla yazıp göndermiş bize,canından öte can kızı ve kendisinin sevgi dolu hikayesini..Gerçekten içten gelen duygularla yazıldığı o kadar belli ki;o yazmış,bende masal gibi okudum ve her satırı sevgiyle işlenmiş bu özel söyleşiyi sizlerle paylaştığım için mutluluk duyuyorum..
Bebeğine hamile olduğunu hissettiğindeki;şüpheler içindede olsa yaşadığı sevinç,bir hastanede yapılan kan testinden sonra hamile olmadığını öğrenip sevincinin hüzne dönüştüğü ama hislerine güvenerek tekrar yaptırdığı testten sonra yaşadığı büyük mutluluk,sırf hamile olduğu için işten çıkarılması,konulan miyom teşhisinden sonra;doğum sırasında bebeğini kaybedebilme olasılığının yüreğine verdiği acı ve en önemlisi hamile ve lohusa bayanlara çevrenin özelliklede anne ve kayınvalidelerin nasıl davranması gerektiği konusundaki uyarısı!okunmaya değer doğrusu..
BEBEĞİN :
ADI - SOYADI
Ece Pelin Aydınalp
DOĞUM TARİHİ
21 / 05 / 2008
ANNENİN :
ADI-SOYADI
Ebru Yıldız Aydınalp
DOĞUM TARİHİ
Yıl söylemeden tarih vereyim..Yaşım çıkıyor sonra ortaya :) 10 Haziran...
MESLEĞİ
Çevre Mühendisi
EVLİLİK TARİHİ
17 / 09 / 2005
HOBİLERİ
Yüzmek,sinema,tiyatro izlemek,fotoğraf çekmek,kitap okumak (çocuktan sonra maalesef çok az okuyorum),kültür gezileri,internet ve de astroloji..
HAMİLE OLDUĞUNUZU ÖĞRENDİĞİNİZDE,İLK TEPKİNİZ NE OLDU ? NELER HİSSETTİNİZ ?
Hamile olduğumu sadece hissettim desem şaşırır mısınız? Hissettim ve gebelik testi aldım eczaneden.Pozitif çıktı ama inanamadım çünkü biraz silikti.O gün de bizim 3. evlilik yıldönümümüzdü ve 2 çift birlikte kutluyorduk.Onlara bir şey demedim emin olmadan ama hamile olduğumu hissediyordum.Ertesi gün test aldırdım eşime ve yine pozitif çıktı.Testlerin %50 ihtimal doğru olduğunu duymuştum ama orada negatifte çıksa ben hamileydim.Eşim hala inanamıyor ve emin olamıyordu.Birkaç gün daha bekledik ve Küçükyalı'da Özel bir Hastane'ye gittik.Sadece gebelik testi için kan verecektim.Eşim akşam yüzü asık geldi,-test olumsuz! dedi.- Ama nasıl olur? İdrarda çıkıyor,kanda hayli hayli çıkması lazım! Sonuçta kan testi hamileliğin en başında çıkabilir ama idrardaki daha sonra çıkıyor diye okudum.Bu nasıl olur? dedim.Ve hastaneyi aradım.-Başka hastanelerde pozitif,siz de negatif çıktı bu çok önemli,ya rontgen çektirsem sizin teste güvenip! dedim. Bu ara başka hastaneye gitmedim ama yaptıkları testin baştan savma olduğuna emindim.Telefonda karşımdaki kişi en kısa sürede oraya gitmemi ve ücretsiz tekrar kan alınıp test yapılacağını söyledi.Ve 2. kere kan verdim,test yapıldı; evet sonuç benim hissettiğim ve emin olduğum gibi pozitifti.O hastanenin adını burada açıklamıyorum ama arzu eden olursa verebilirim.Sonraki hafta,doğum yapacağım hastaneye gittim.Ultrasonda bebeğimi gördüm :) İşte benim kızımdan haberdar olmam böyle maceralı oldu.
NASIL BİR HAMİLELİK GEÇİRDİNİZ ?
Çok sakin ve rahat bir hamilelik geçirdim.Sırf hamile olduğum için,5. ayımda işten çıkarılmamın dışında,her şey normaldi.O gün ve birkaç gün daha benim için kabus gibiydi.Ben çok üzülmüştüm ama karnımdaki bebeğim de bunu hissedecek diye daha da üzüldüm,üzülmemi engellemeye çalıştıkça.Çalıştığım sektör otomotivdi, ithalat departmanındaydım ve ben gece 10:00'larda eve gidiyordum bazen.Yine de işimi aksatmadım o halde bile. 6.ayımda ağrılarımdan dolayı acile gittim. Miyomum birden büyüdü.Çok korktum o gün.Ne oturabiliyor,ne de yatabiliyordum ağrıdan.Omega - 3 hapları almıştım birkaç gün..Doktora onlar yapmış olabilir mi? diye sordum.Genelde yapmaz ama olabilir dedi.Hemen bıraktım ve düzeldim birkaç gün sonra.Ama o üç gün korkunçtu,bebeğimi kaybedebileceğimi hiç aklıma getirmedim o haldeyken bile.Sonra doğuma kadar hiçbir problemim olmadı.Hatta hergün gezdim.Bebekten sonra eve kapanıyor insan,gezemem dedim.Bebekle gidemeyeceğim yerlere gittim. Hamileliğimin son aylarında eşim pazar günleri bile çalıştığı için genelde arkadaşlarımla ve ailemle geçirdim zamanımı.Hatta annem "bu gidişle sokakta doğuracaksın" diye endişeleniyordu.
DOĞUMUNUZ NORMAL Mİ,SEZERYANLAMI OLDU ? BU KONUDAKİ ÖNERİLERİNİZ ?
Normal doğuma uygundum ama doktorum "bebeğin çıkış yerine yakın bir miyomunuz olduğu için;doğum esnasında çıkışı kapatabilir,sizi sezeryana alabilirim" dedi.Bu beni çok korkuttu.Son 2 haftaya kadar normal düşünüyordum çünkü.Doğum sırasında,hem bebeğime gelebilecek zararlar,hem de miyom alınacağı düşüncesiyle sezeryanı kabul ettim.Ama doğum yaparken bebeğimi görmek istiyordum ve epidural sezeryan olmaya karar verdim.Şimdi,ben buna nasıl cesaret etmişim diye düşünüyorum.39. hafta doğuma gittim.Epidural olacağım için belime o kocaman iğneleri yedim,hem de birkaç tane vurdular.Sanki kemiğinizin içine bir şeyler sokuyorlar.Normal iğne acısı gibi değil de,kemiğiniz ağrıyor.O iğneler bana mısın demedi ve epiduralim tutmadı.Genel anestezi yaptılar.Bu arada miyomu alamamışlar,çıkışa yakın değilmiş üstelik.Bir daha hamile kalmayı düşünürsem,bunu aldırmam gerekiyormuş.Tabii miyom ameliyatı da ayrı bir sezeryan gibi. Doktorumda ne konforlu oldu,ne güzel;dedi,hem genel anestezi,hem de epidural.O yüzden sanırım ilk 2 gün çok ağrım yoktu sonra başladı.Yine Allah’a şükür 4. gün dışarıda yemeğe bile gittim.Benim önerim eğer mümkünse normal doğum yapsınlar.Değilse yapacak bir şey yok.Genel anestezi altında sezeryan olmak çok basit.Hiçbirşey hissetmiyorsunuz ama sonrası zor tabii.Çabuk iyileşemiyor ve normal doğumdakiler gibi çabuk kilo veremiyorsunuz.Ben normal yapmadığım için pişmanım ama bebeğim 2.560 gr doğdu.Normal doğumda ya ters bir şey olsaydı.Çünkü ufak olunca çok daha hassas heryeri.Bir de çocuk 4 kilo ve üstüyse zaten direkt sezeryan yapıyorlar haberiniz olsun.
BEBEĞİNİZİ KOLLARINIZA ALDIĞINIZ ANDAKİ DUYGULARINIZI ANLATABİLİR MİSİNİZ ?
İlk başta,kilosunu gördüm yatağının üstündeki kağıtta ve de annemler konuşuyordu çok zayıf diye.Onu görünce çok üzüldüm önce,çünkü ultrasonda 3 kilo demişti doktor.Nasıl büyütüceğim ben bu bebeği dedim.Sonra, eline,ayağına,yüzüne,gözüne baktım.O kadar güzeldi ki..Dudakları rujlu,tırnakları da ojeli gibiydi.Yanakları kırmızı kırmızıydı.Çok güzel bir bebekti.
ANNE OLMAK HAYATINIZA NE GİBİ DEĞERLER KATTI ?
Sorumluluk ve duygusallık kattı.Hayatımda ilk kez 80 kiloya çıktım (hamileyken). İlk kez emzirdim.Ve ilk kez biri bana "anne" dedi.İşte o an unutulmazdı ,heyecandan ve mutluluktan hem ağladım,hem de emzirdim o sırada….
NASIL BİR BEBEKLİK DÖNEMİ GEÇİRDİNİZ YADA GEÇİRİYORSUNUZ ?
Kızım çok neşeli ve güleç bir bebek ama yemek yeme problemimiz var.30 günlüğe kadar hiç süt ememedi,hep sağdım.İlk 5.5 ay sadece anne sütü,su bile vermedim.İlk 8 ay emdi.8-11. ay arası sütü sağıp verdim.1. yaşını doldurduktan sonra yedirmekte zorlanıyorum.16. ayında ve tek başına yürümüyor,hala korkuyor ve tutunarak gidiyor.Onun ayındaki başka bebekler yürüyor,hatta koşuyor.Doktoru bir anormallik bulmadı,gayet sağlıklı diyor.Kilo az alıyor ama boyu maşallah uzuyor. Her bebek farklı gelişim gösterir biliyorum ama endişelerim var.En kısa zamanda bol bol yemek yesin,yürüsün,koşsun istiyorum.Diş çıkarma döneminden dolayı da yeme problemi yaşıyor olabilir.Çünkü dişleri çok ağrıyor ve kulaklarını tutuyor.Arada dişleri için jel sürüyorum rahatlasın diye.
BEBEĞİNİZLE GEÇİRDİĞİNİZ BİR GÜNÜNÜZÜ ANLATABİLİR MİSİNİZ ?
Sabah 08:00 gibi biberonla sütünü içiyor uyurken.10:00'a doğru uyanır. Uyandığında "günaydın" derim,beni görünce çığlıklar atar sevinçten.Biraz konuşuruz yatağında,sonra altını değiştiririm hemen.Yüzünü, ellerini yıkarım.Sonra salonda,oyun parkına koyarım onu.Diğer biberonuna suyunu koyarım,çünkü sabahları çok susuyor.Biberonu görünce pek sevinir ve içer suyunu.Ben o arada ona kahvaltısını hazırlarım ve tabi bende bu arada kahvaltı ederim.Oyun parkında alıp biraz yürütürüm.Kendi yürüsün diye sehpanın yanına koyarım.Biraz yorulunca mama sandalyesine oturtup kahvaltısını veririm.Bu kahvaltıyı 1-1.5 saat arası yer. Ben bu arada hep ayaktayım.Arada oturup,çayımı içerim.Mama sandalyesine oturtmadan önce televizyonu açarım ve çizgi film kanalını izlemeye başlarız.Eğer televizyon açık değilse,hiç yemek yemiyor.Kahvaltısının ardından meyve veya meyveli yoğurdunu yediririm.Allah’tan kusma problemi yok diyebiliriz.Nasıl kussun ki? Zaten yemek bitene kadar sindirmiş oluyor bizimki.Tabii bazen nadir de olsa,çiğnemeden yuttuğu için boğazına kaçıyor,işte o zaman kusuyor.Sonra elini yüzünü yıkıyorum..Biraz oyunuyoruz.Bazen onu yalnız bırakıyorum.Mutfakta işlerimi yapıyorum.Sonra arabasını koyup dışarıda geziyoruz.Hava güzelse parka gidiyor, salıncakta sallanıyoruz.Kova ve küreğiyle kumda oynuyoruz.Sonra yıkıyorum ve uyutuyorum.2 saat uyuyor genelde.Kalkınca suyunu içiyor,altını değiştirip çorbasını içiriyorum.Sonra yine yoğurt ve akşam babası geldiğinde de onunla oynuyor biraz. Yemek yiyoruz bu arada biz de.Yine yürütüyoruz.Saat 21:30 civarı mamasını yiyor. Tahıllı mamaları yediriyorum uyumadan önce.Tabii hiçbirini hemen yemiyor,uğraştırıyor ufacık kaseyi yerken.Bazen birlikte tutuyoruz kaşığı öyle yiyor. Tabii o ne zaman yemek yese,mama sandalyesinde hep oyuncakları oluyor. Onlarla oynayıp yemiyorsa,şaklabanlıklar yapıyoruz ki yesin diye:) Akşam 22:30 civarı da kollarımızda sallıyoruz.Biberonu da ağzında öyle uyuyor,yatağına koyuyoruz hemen.Sonra da pestilimiz çıkmış bir halde televizyon seyrediyoruz .
BEBEĞİNİZLE BİRLİKTEYKEN YAPMAKTAN EN HOŞLANDIĞINIZ ŞEY ?
Birçok şey var.Mesela yanak yanağa verip dans etmek,elinden tutup yürümek,onu yıkamak (yıkanmaktan çok hoşlanıyor),salıncakta onu sallamak, şarkı söylemek, onu gıdıklamak,birbirimizle konuşmak,aslında yemek yedirmek dışında,onunla her şeyi yapmaktan hoşlanıyorum.
BEBEĞİNİZE NASIL BİR BESLENME ŞEKLİ UYGULUYORSUNUZ ?
Sabah önce süt,sonra bulamaç şeklinde kahvaltı.Birkaç kere normal kahvaltı verdim,ilk seferinde hoşuna gitti ama baktım 2. gün yemiyor.O yüzden bulamaçta yumurta,süt,pekmez,peynir,tereyağ ve bisküvi var,çok besleyici.Babymix yoğurt veriyordum hep.1 aydır meyveli bebek yoğutlarına başladım.Arada kraker,salatalık, sivri biber veriyorum,çok seviyor.Son zamanlarda ay çekirdeği veriyoruz,bayılıyor. Elini uzatıp hemen yiyor.Suyun dışında ıhlamur,taze sıkılmış meyve suyu ve nestea veriyorum.Nestea yi çok seviyor.Çorbasını kendim hazırlıyorum.İçine zeytinyağı koyuyorum.Mutlaka et,balık veya tavuk oluyor içinde.Evde ne sebze varsa koyuyorum.Pirinç veya mercimek bir de.İlk birkaç kaşığını yiyor,sonrası işkence.Akşamları da yatmadan mutlaka mamasını yediriyoruz.Yemezse mutlaka süt yapıyorum gece 01:00'de.
BEBEĞİNİZLE GEÇİRDİĞİNİZ ÖZEL SAATLERİ DAHADA KALİTELEŞTİRMEK ADINA BAŞVURDUĞUNUZ BİR KAYNAK VAR MI?
Hamileyken "İstanbul Parenting Class"a gitmiştim ve öğrendiklerimin bebeğimin ilk birkaç ayında bana çok faydası oldu.Şimdilik "Bebek.com" gibi siteleri takip ediyor ve hafta hafta bilgi alıyorum.
BEBEĞİNİZİN GELECEĞİ İÇİN DÜŞÜNDÜKLERİNİZ ? ONA NASIL BİR GELECEK BIRAKMAK İSTERSİNİZ ?
Onu;ilgisi olan neyse,ona yönlendirmek isterim.Şu an için çok fotojenik ve mimikleri süper olduğu için reklam tekliflerine açığız:)
Kızımın bizi üzmeden okumasını istiyorum ve her ne istiyorsa ona elimden geldiğince destek olacağım.Ona iyi bir gelecek bırakmak için,ufak birikimler yapıyorum,tabii şu an için çok ufak birikimler.Hem ona maddi açıdan iyi bir gelecek bırakmak,hem de çalışan bir anne modeli görmesi açısından ilerde kendi ayakları üstünde durmayı bilmesi için çalışmak istiyorum.
SİZCE ÇOCUK MU ? KARİYER Mİ ?
Bu soru tam bana göre oldu:) Kariyerimin ortasında çocuk yaptım ve kariyerim sona erdi.Tekrar başlatmak için uğraşıyorum,iş arıyorum şu sıralar.Bence önce çocuk,sonra da kariyer.Çocuk da yaparım kariyer de! Bir bayan olarak,belli bir yaştan sonra çocuk yapmamız zor.Kariyere kaldığın yerden devam edebilirsin bir şekilde ama 40'lı yaşlardan sonra çocuk çok zor ve sağlıklı değil.Zaten emin olun bebek acayip enerjinizi ve vaktinizi alıyor,belli bir yaştan sonra bünye bunu kaldırmaz.Aslında evlendikten birkaç sene sonra,hemen çocuk yapmak lazım.Bazı arkadaşlarım 6-7 sene bekliyor,sonrasında da çocuk olmuyor ne yazık ki.Zaten artık 30'unda bile hamile kalamama problemi var.O yüzden;daha yaşım genç, sonra yaparım diye düşünmeyin, evlenince hemen bir doktora gidin eşinizle, kontrolden geçin.
SON OLARAK BİZLERE NE SÖYLEMEK İSTERSİNİZ ?
Evliliğinizin ilk 3-4 senesi eşinizle baş başa bol bol gezin,çocuktan sonra çok zor…Anne olmak;dünyanın en harika şeyi ama bu harika duyguyu yaşamanızı engelleyecek etmenleri ortadan kaldırmadan,bebeği dünyaya getirmek sizin için işkenceden farksız olacaktır.Ne gibi mi? Mesela; çocuğa bakacak kişiyi daha önceden ayarlayın sonra sorun çıkar,başınız ağrır.Anneanne,hele de babaanneye güvenip sakın doğurmayın,bakmazlar.Sen doğur biz bakarız! gibi gazlara gelmeyin,kendinize güveniyorsanız doğurun.Maddi açıdan da,masrafınız çok artacak bir bebek gelince.O yüzden daha önceden birikim yapın ki,o günleriniz endişe içinde geçmesin.Manevi açıdan da eşinizin desteği şart.Anne veya kız kardeş,eşinizden sonra en büyük kurtarıcınız olacaktır.Benim kız kardeşim yok,annem de rahatsız, bebek bakamıyor.İşte düşünün benim halimi…Bu sebeple, çocuğum olduktan sonra kız kardeşi olanları çok kıskanmaya başladım.Eşlere ve bebekli bayanların annelerine ve kayınvalidelerine seslenmek isterim; -Lütfen lohusa bayanlara daha dikkatli davranın.Onlar bu dönemlerinde çok hassastırlar. Daha çok ilgiye,sevgiye,şefkate ve bebek konusunda yardıma ihtiyaçları olacaktır. Konuşmalarınıza ve hareketlerinize daha dikkat edin ki,lohusa kırılmasın.Üzüntü ve stres yüzünden sütü kesilebilir.Bu da minicik bebeğin,anne sütünden mahrum kalması demektir. Anneye ne kadar eziyet ederseniz,aslında bebeğe ediyorsunuz unutmayın!
Son olarak,bu söyleşiyi benimle yaptığınız için teşekkür ederim.Umarım tüm bebekli annelere ve bebek düşünen anne adaylarına bir faydam dokunmuştur.Bebeğinizle ve ailenizle;sevgi,sağlık ve huzur dolu günler dilerim..
Bu güzel söyleşi için Ece Pelin ve Sevgili Ebru'ya çok teşekkür ediyoruz.En güzel anılarımızda kaldınız bile.
